:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

دیوان  اشعار هاتق

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

دل را به ما نبستی

دلم را به زلف بستی بر عهد خود نرستی

با آن قراربستی دل مرا شکستی

دیدم به هوشیاری چشم سیاه خماری

گشتم اسیر دیدار با این هوای زشتی

خوب بود در دو عالم انسان با طراوت

آنچه مرام داشتی با خط خود نوشتی

تو با هزار فتنه راه به دوستی نداری

سعی کن با ادعایت کم کن به ما درشتی

ما اهل راز عالم بهر همه خوریم غم

غم را که بر تو خوردیم تو زود از آن گذشتی

من با تو دوست بودم برایت شعر سرودم

تو با هواپرستی دل را به ما نبستی

ای دل تو مهربانی قدر کسی ندانی

با مهربانیست که همیشه گل پرستی

دنبال عشق بودی هر صبح و شامگاهی

هر گلشنی که گشتی عشق در آن نجستی

هاتق مشو تو غافل هر آنچه یار خواهد

هر سر هوایی دارد هر سرو سرنوشتی

 خشک لبان آمده ام

عاشقم دیدن گلهای بهار آمده ام

حس کردست دماغم بوی آن مست خمار آمده ام

آه حسرت به دلم آتش عشق شعله ورم

برده ام این تب عشق با دهان خشک لبان آمده ام

در آمیدم که شوم سیر از این باده عشق

به هوای می ناب با دل شاد آمده ام

داده ام داد تا که ستانم دادی

با همین شادی دل بر در آن دادستان آمده ام

چورسیدست به گوشم که نگارم بگشود

سفره ای نذر بدان بوی طعام آمده ام

ای نگاری که مرا کردی خطای دل خود

بردرت چهره باز سرو روان آمده ام

بخش کن بر من از آن سفره باز همه ور

به گدایی به درت دست دراز آمده ام

دهنم خشک و دلم گشنه نه از بهر غذا

بر سر سفره تو بهر نیاز آمده ام

کار دنیا چو مرا کرد اسیر دل خود

هاتقم بر در دوست وقت نماز آمده ام

شکفت

ساقیا آمد بهار و گل شکفت

بلبل طبعم از آن گل و گلشن شکفت

شد آوای شادیها در اندران

صدهزاران گل درونم بهر آن بلبل شکفت

بلبل طبعم بخوان چون وقت شادی آمده

با هوای بوی گل  گل در درونم برشکفت

چون دلم دید عاشقی در صحن گلزار و چمن

گل فتاده بر سرش با ضرب آن گل سر شکفت

با سر چون لاله و در میان گلعزار

در چمنزار و سرشت آن یوسف و اختر شکفت

خرده شمشیر جفا در وقت بشکفتن چو گل

او که بشکفت گوییا که قلب پیغمبر شکفت

خار گل چون دید سروی در چمن باسرفراز

لرزه بر اندام او از سرو آن بستر شکفت

لب گشوده در بسترش آن سرو ناز

گوییا از ضرب آن چون قلعه خیبر شکفت

هاتق از آن شاه خوبان یاد کردی وقت غم

جان و تن قلب و همه اعضااز آن یکسر شکفت

بهمن آییندا 

گورولمیش کولگسی یارین آی اوزره بهمن آییندا

داغیلمیش عالمه نوری نجه که بهمن آییندا

یاریم شهباز تک گلدی اوتوردی خاک ایرانا

داغیلدی خانه خائن الیندان بهمن آییندا

زمستان رحمتین سالدی چووردی یازه ایرانی

آچیلدی قرمزی گوللر بیزیم چون بهمن آییندا

صلات ظهری ده طیاره دن قویدی قدم خاکه

عیله بیل عیلدیریم دوشدی جواله بهمن آییندا

همه ال آچدی دعایه دوشوب توبراقه شکر عددی

خدا حفظ عیلسین روح خدانی بهمن آییندا

داغیتی ظلمینن اولموش بنای کاخ سلطانی

یتیردی ملتین باشین اوج علای بهمن آییندا

قدم میدانه قویموش شجاع و مرد مردانه

گچیرتمیش خانه ظلمین ضیاسین بهمن آییندا

یتیرجاق فرمانین وردی همه آماده حکم اولدی

که دولت برقرار اولدی صفادن بهمن آییندا

جمال ماهینی گورجاک همه ال چکدی جانیندان

نجه که حکم اسلامی در ایران برقرار اولوندی بهمن آییندا

بو دولت برقرار اولدی او دولت برکنار اولدی

حکومت آشکار اولدی در ایران بهمن آییندا

سوروشسان سویلیر هاتق نه لر گورموش بو ایراندا

اوخی تا که دوشون گورنه اولوندی بهمن آییندا

 ماه مجلس شد 

ستاره ای بدرخشید و عالم افروز شد

ز سایه کرم جدش انقلاب پیروز شد

سیاهی شب تاری برفت و آمد روز

وجود نازنینش برای عالمیان یار و مونس شد

چو ابر سایه فکن بر سر جهان وا شد

چو سایه کرمش راهنمای کمونیست شد

تمام رهبر عالم به خواست دیدن او

ولیک دیدن او قسمت یکی از روس شد

تمام دشمن او جهد نموده نابودیش

ولی در این ره همه مات مانده مایوس شد

چو حق خواست حضورش به مهمانی

خیال نمود دشمن که انقلاب بیحس شد

نظر به رحلت آن ماهرو نمود دشمن

چنان عظیم جماعت بدید و مدهوش شد

چو موج دریا برآمد جمعیت بی باک

زیاده دوست بمرد و بعض بیهوش شد

چنان نمود تصور آن دشمن بدخواه

که ستاره ای بود و درخشید و خاموش شد

ببین هاتق عظمتش که بعد رحلتش چه شد

برای عالمیان همچون ماه مجلس شد

شهلا گوزلرین 

یاندیریبدی قلبیمی ای گل او شهلا گوزلرین

گور نه ظالم دور وریب قتلیمه فتوا گوزلرین

جور نه قدر دردین چکیب جانیم یانیب دور اودلارا

تا که اغیار گورمسون بیر دم او زیبا گوزلرین

سانجیلیبدور سینمه در تک او مژگانین اوخی

حاضر اولموش قتلیمه آماده دور جا گوزلرین

گورموشم چوخ گوزلری اما نه سنین تک گوزل

یوخدی بو دنیادا مانند بی همتا گوزلرین

یانمیشم هجرانیوا اوندان که گوردوم گل یوزون

بیلمم  نیه پس باخمایور بیر دم بر ما گوزلرین

بیر امیدیم واردی که آخر یتر درمانیمه

نازنین وارگل تک مست حکیما گوزلرین

سینه مین عشقین گرک دور که گوره اوز سودگی

وار امیدیم تا گوره دردیمی بینا گوزلرین

باخمیشام من گوزلرن یوخدور اونون تک هچ گوزل

گلمیوب دنیایه بیل همتاسی زیبا گوزلرین

گون تکین باختوقجا او گوزلره گریان اولار

آچما تا که گورمسین هاتق بو دنیا گوزلرین

آهنربا دور گوزلرین 

ای گوزل یاریم سنین سحر وسخی دور گوزلرین

دردلرین درمانی دور چون کهربا دور گوزلرین

هر نه قدر باختوقجا آرتیرآتش عشق سینه ده

گوزلری تار عیلیور چوخ دلربا دور گوزلرین

بیر جا یول گورجک جمالین عاشقی جذب عیلیور

هر گورن فکر عیلیور گویا که بیر آهنربا دور گوزلرین

دوشموشم من چوللره هرگز باشیمدان چیخمایور

چیخمیر باشیمدان سوداسی گویا که بیر جام جم نما دور گوزلرین

دونمرم تا وارباشیمدا عشق یارین سوداسی

یوخدی بیر مانندسی چوخ مه لقا دور گوزلرین

قویما ال وورسون اونا مشاطه هرگز ایستمز

مشک دور گویا که خود چوخ سرمه سا دور گوزلرین

گورموشم من گوزلرین الدن گدیبدور طاقتیم

گل دوباره من گوروم چون که شفادور گوزلرین

درد بی درمانیلر گورسه سنی بیر یول گوزون

دردی جانیندان چیخار بیل که چون معجز نما دور گوزلرین

گل تکین دنیانی زیبا عیلموش قارا گوزون

گل تکین بیل دلبریم چوخ پر ضیا دور گوزلرین

یازمیشم بو شعرلری دنیدا قالسین یادگار

فکر قیلما اولموسن هاتق در بقا دور گوزلرین

گل ور منه حضوریندا پناهیم

قویمه قالسین گوی ده دودیله آهیم

گوزوم قالیب یوللاریندا چوخ زمان دی

دی یولوندا نه قدر قالسین نگاهیم

۷۵۱ 

نه گوزل سن که عالم تحسین عیلر

آدین گل دور جهان گلزاری نیلر

اگر عالم سنه بی میللوق عدسه

سن مقامدا اولان عالمی نیلر

۷۵۲ 

بیلیرسن هامی دنیا سنیلن دی

نظرین عدمسن یوز غمیلن دی

اگر یوز ایل دنیادا یاغی اولساز

در آخر مشکلیز اونونیلن دی

۷۵۳ 

بو دنیا هر نه دی سن خلق عدیبسن

مین الوان رنگیلن سن خلق عدیبسن

امتحان چکماقا دنیانین اهلین

هر نفری مین درده بند عدیبسن

۷۵۴ 

امتحان عیلدین اهل جهانین

ورمدین اوللارا هرگز امانین

گوتوردین شادلوقون گلشنلریندن

گوللرین یرینه رنج و غم اکدین

۷۵۵ 

اوزون تک چوخ بویوک دی بو بلادین

هر جوره وار بو دنیادا نژادین

هامی نژاد بو دنیانین یوزونده

هر مشلده چکیللر سنین آدین

۷۵۶ 

آچیلیبدی قیزیل گوللرباغیندا

دی تا ناواق گزیم من سراغیندا

باخیرام گلشنیندا گوللریوه

گورمورم سنی غیر از اطاقیمدا

۷۵۷ 

قیزیل گل آچیلیبدور گلزاریندا

وار او گل تک گوزللیگ رخساریندا

قسمت عیله گوروم بیر یوزوی

یا گلشنده و یا کوهساریندا

۷۵۸ 

سن اولماسان گوزل گوللار گورونماز

گورسه ده کس اونی گوی ده گوورمز

گوز ایستیر پاک اولا هر بیر خطادن

گورن گوز هرگز اوندان دونانمز

۷۵۹ 

یوزون چوورمنه قیل بیر اشاره

عدیم دویونجا یوزوون نظاره

نظرده هر نه تصور عدیرم

دوتور قلبیم او تصوردن شراره

۷۶۰ 

یوزون چوور منه شمع چراغیم

سن شمع سن و من پروانه واریم

یاندیر بال و پریمی قوی حسرتینده

دوشوم کناریندا هجریندن نالیم

۷۶۱ 

یازدا گلستانیندا گوللر آچاللار

درللر گوللری یاره ساچاللار

گیررلر باغدا گل درماغدان اوتری

گورللر باغبانین اوردان قاچاللار

۷۶۲ 

گیررم باغیوا گل درمرم من

اجازه ورمسن عیله مرم من

تماشا عدرم گوزل گوللرن

باغیندا گوللریوی درمرم من

۷۶۳ 

گوزل باغدان گولووی درماق اولماز

گوللرین بو طاقینی ایماق اولماز

اگر سن اولماسان گوللر ایچینده

گونول او گوللریوه ورماق اولماز

۷۶۴ 

گونوش تک دوش یوزومه هر سحرده

گولوشلندیر منی قویما قهرده

سنین عشقینده آغلار بو گوزلریم

هم آقشامدا و هم دائم سحرده

۷۶۵ 

منی نه دن خدایا خلق عدیبسن

غم و غصه نی منه بند عدبسن

آلیبدور جانیمی درد زمانه

منی بو درده سن آکند عدیبسن

۷۶۶ 

منی نه دن گتیردین بو جهانه

اورگیم دوشدی یوز درد نهانه

گوزوم گوردی جهانین خلقتینی

اورگ دوتدی هر گونده مین بهانه

۷۶۷